|
|
||
|
|
SZPADA CIĘŻKA
to broń Europy Zachodniej od końca XVII do XX wieku, przeznaczona głównie do kłucia. Wykształciła się na w drodze stopniowych przemian z późnych form rapiera. W Polsce szpada była używana w XVIII wieku, jako broń generałów i oficerów autoramentu cudzoziemskiego piechoty oraz artylerii. Nie zdobyła jednak szerszej popularności, zawsze będąc symbolem cudzoziemskich wpływów na rodzimą, sarmacką kulturę. Fechtunek szpadą to przede wszystkim tzw. szkoła francuska. W drugiej połowie XVII wieku swój wkład w podstawy rozwoju tej szkoły wnieśli mistrzowie: Besnard du Coudray (nauczyciel sławnego Cyrano de Bergerac’a), Philibert de la Touche (wielce ceniony na dworze Ludwika XIV znawcy i miłośnika szermierki), Labat z Tuluzy (ze sławnej rodziny fechmistrzów) oraz Wernesson Sieur de Lyancourt, który rozwinął taktykę realnej walki szpadowej i metodykę jej nauczania. Dobre wyważenie sprawia, że ciężka szpada nadaje się działań zaczepnych i obronnych. Jej stosunkowo duża masa pozwala na bardzo silne działania „na żelazo” przeciwnika oraz sprzyja wykorzystaniu drugiej ręki i walce w zwarciu. Fechtunek ciężką szpadą często zupełnie nie przypomina tego, co zwykliśmy sobie wyobrażać, myśląc o szermierce sportowej. opis techniczny: przeznaczenie: 
SZPADA SPACEROWA
to broń Europy Zachodniej od końca XVII poprzez cały XVIII wiek. Noszona przez szlachtę, na co dzień, do stroju cywilnego. Wyjątkowa lekkość tej szpady sprzyja niesłychanej szybkości. Dobre wyważenie zapewnia dużą precyzję prowadzenia końca broni. Krótka głownia, służąca wyłącznie do pchnięcia, sprzyja walce w zwarciu i zastosowaniu drugiej ręki do obrony i chwytów. Sposób walki szpadą spacerową szczególnie przejrzyście opisał nestor sławnej rodziny fechtmistrzów Domenico Angelo w swoim traktacie „L’Ecole des Armes - School of Armes” wydanym w Londynie w 1765roku. opis techniczny: przeznaczenie: 
SZPADA ÓSEMKOWA
to broń Europy Zachodniej od końca XVII do XX wieku. Wykorzystywana zarówno w wojsku jak przez cywilów. Dobre wyważenie sprawia, że szpada ósemkowa nadaje się działań zaczepnych i obronnych. Jest stosunkowo lekka i umożliwia bardzo szybkie, precyzyjne natarcia w dowolną część ciała przeciwnika. Fechtunek szpadą ósemkową często zupełnie nie przypomina tego, co zwykliśmy sobie wyobrażać, myśląc o sportowej szermierce na szpady. opis techniczny: przeznaczenie: 
FLORET WŁOSKI
typ floretu rozpowszechniony od XVII wieku na półwyspie apenińskim. Od odmiany francuskiej różni się głównie bardziej rozbudowaną oprawą, przypominającą oprawę rapiera. Uchwyt włoski daje większą siłę działania na głownię przeciwnika, ale mniejszą manewrowość w bliskim dystansie. Te cechy przyczyniły się między innymi do powstania tzw. szkoły włoskiej walki floretem, której elementy były widoczne w sporcie szermierczym jeszcze w połowie XX wieku. W trakcie sparingów tą bronią również obowiązuje konwencja i zakaz używania ręki nieuzbrojonej. opis techniczny: przeznaczenie: 
FLORET FRANCUSKI
Broń treningowa, od połowy XVII wieku przez blisko 250 lat, wykorzystywana do nauki szermierki szpadą. Szermierka na florety, początkowo pomyślana wyłącznie jako przygotowanie do walki „na ostre” (szpady), z biegiem lat, stopniowo stawała się ćwiczeniem „sportowym”, którego celem była rozrywka, kształtowanie wdzięku i pozy. Floret posiada prostą oprawę i stosunkowo "miękką" głownię. Dlatego też do sparingów potrzebny jest jedynie podstawowy zestaw ochraniaczy (plastron i maska). Podczas walki floretem obowiązują zasady umowne, tzw. konwencja, mająca zapobiegać obustronnym trafieniom. Ponadto pole ważnego trafienia ograniczone jest jedynie do tułowia. Te elementy powodują, że fechtunek tą bronią wymaga bardzo dobrego przygotowania technicznego, a sama walka daje dużo satysfakcji. opis techniczny: przeznaczenie:
© Marcin Żmudzki |
 |
|
© 2008 - 2012 pozycjonowanie SEMCENTRUM
|
|
||||||
IMIĘ